خود بزرگ‌بینی

(انوری)

• (روانشناسی) برتر و والاتر تصور کردن ویژگی‌ها و توانایی‌های شخصیتی خویش به صورتی افراطی و بیمارگونه، خودبرتربینی

از وقتی کمی موفق شده، دچار احساسِ خودبزرگ‌بینی شده و دیگر حرف هیچ‌کس را گوش نمی‌دهد.

او با احساسِ خودبزرگ‌بینی حرف می‌زد، انگار حقیقت فقط نزد خودش است.

احساسِ خودبزرگ‌بینی، آینه‌ی واژگون روح است که در آن، آدمی جز خود چیزی نمی‌بیند.